YTYT

قوز قرنیه

قوز قرنیه  :

قوز قرنیه (کراتوکنوس) یک بیماری دژنراتیو غیر التهابی قرنیه است که در آن مرکز یا اطراف مرکز قرنیه بطور پیشرونده نازک و برجسته شده و موجب آستیگماتیسم نامنظم می شود. تقریبا تمامی موارد دو طرفه هستند ولی یک چشم ممکن است شدیدتر درگیر شود.    بعضی موارد قوز قرنیه، حداقل برای مدتی به اندازه ای خفیف می باشد که دید بطور موثری با عینک اصلاح می شود. هرچند لنز های سخت نفوذ پذیر به گاز در تمام موارد به خصوص موارد خفیف بسیار مفیدتر می باشند و بهبود چشمگیری در دید ایجاد می کنند. در مواردیکه عدم تحمل لنزهای تماسی با وجود دید مطلوب و عدم اصلاح دید با لنز تماسی بعلت اسکار وسیع قرنیه وجود دارد، بیمار کاندید عمل پیوند قرنیه قرار می گیرد. پیش آگهی پیوند در قوز قرنیه عالی است که بصورت تمام ضخامت (PK) و لایه ای عمقی قدامی (DALK) انجام می شود.

ژنتیک و عوامل خطر محیطی مانند ورم ملتحمه بهاره و مالیدن چشم، التهاب و استرس های اکسیداتیو در قرنیه در شروع و پیشرفت کراتوکنوس نقش دارد.

توپوگرافی کامپیوتری در تشخیص مراحل اولیه بیماری، پیگیری پیشرفت آن و کمک به کارگذاری لنزهای تماسی کمک کننده است.

خطوط وگت (Vogt lines): به صورت خطوط عمودی در استرومای خلفی و غشای دسمه مشاهده می شود و ناشی از استرس مکانیکی به علت برجستگی قرنیه به سمت جلو می باشد.
علامت مونسون (Munson’s sign) در کراتوکونوس: برآمدگی پلک تحتانی در نگاه به پایین

 

کراتوکونوس (قوز قرنیه): برجستگی قرنیه به سمت قدام ونازکی استرومای آن از ویژگی های قوز قرنیه می باشد .

QQ1

WW1

TT1

 

علامت ریزوتی (Rizzuti’s Sing): وقتی با چراغ قوه قلمی نور از سمت تمپورال به قرنیه تابانده می شود، تجمع نور به صورت شفاف نزدیک لیمبوس نازال دیده میشود.
حلقه فلشر (Fleischer’s Ring): ناشی از رسوب آهن در اطراف قاعده مخروط قوز قرنیه است که به صورت حلقه کامل یا ناکامل ممکن است دیده شود.

 YTYT

 

HAMED

رتینوپاتی دیابتی

رتینوپاتی دیابتی :

شبکیه پرده انتهای چشم است که به زبان انگلیسی رتین نامیده می شود و برای ایجاد یک تصویر دقیق و روشن نقش مهمی بر عهده دارد. آسیب به شبکیه رتینوپاتی نام دارد. رتینوپاتی یکی از عوارض بیماری دیابت است.

عوامل خطر

  1. طول مدت دیابت: شیوع رتینوپاتی دیابتی رابطه مستقیم با طول مدت ابتلا به دیابت دارد.
  2. کنترل ناکافی دیابت: عدم کنترل دیابت، پیشرفت رتینوپاتی دیابت را تسریع می کند.
  3. عوامل متفرقه: حاملگی، افزایش فشارخون، بیماری کلیوی ناشی از دیابت، کم خونی

انواع رتینوپاتی دیابتی

  1. رتینوپاتی  غیر پرولیفراتیو

شایع ترین فرم بیماری است که به دلیل افزایش نفوذپذیری و نشت مایع از عروق کوچک به شبکیه ایجاد می شود. ادم ماکولا شایع ترین علت کاهش دید در بیماران مبتلا به رتینوپاتی دیابتی در این مرحله است که در دیابت نوع ۲ شایع تر است. مهمترین علامت ماکولوپاتی دیابتی، کاهش تدریجی بینایی مرکزی است به طوریکه بیمار در خواندن خطوط ریز و مشاهده علائم راهنمایی و رانندگی دچار مشکل می شود. ماکولوپاتی دیابتی در صورتیکه از نظر بالینی بارز باشد باید درمان شود که توسط لیزر فتوکوآگولاسیون و همچنین تزریق عوامل ضد رگ زایی می باشد.

HAMED

نقاط پراکنده خونریزی در شبکیه و رسوبات ناشی از نشت پروتئین (اگزودا)

۲ _  رتینوپاتی پرولیفراتیو

این نوع از رتینوپاتی بطور مشخص در مراحل پیشرفته دیابت دیده می شود و حالتی است که رگهای خونی جدید و غیرطبیعی بروی سطح شبکیه رشد می­کنند. عروق جدید می تواند از سطح شبکیه خارج شده و در فضای زجاجیه رشد کند. از آنجاییکه عروق جدید شکننده می باشند، به راحتی خونریزی می کنند. عوارض ناشی از این عروق نابجا، خونریزی درون فضای زجاجیه و جداشدگی کششی شبکیه ناشی از بافت فیبروز می باشد که هر دو با افت بینایی همراه هستند.

در نهایت نابینایی ممکن است به علل زیر رخ دهد:

  • خونریزی وسیع پایدار در زجاجیه
  • جداشدگی کششی شبکیه
  • گلوکوم نئووسکولار بعلت تشکیل عروق خونی جدید در عنبیه و زاویه اتاق  قدامی

H2H2

                      عروق خونی نابجا و غیر طبیعی

علائم بیماری رتینوپاتی دیابتی :  در مراحل اولیه ممکن است بیمار متوجه تغییر میزان دید  خود نشود و تنها با معاینه چشم پزشکی تغییرات داخل چشم مشخص می گردد. زمانیکه خونریزی ایجاد می­شود دید تار شده، لکه­هایی در آن پیدا می­شود و حتی ممکن است دید بصورت کامل از بین برود.

SDSDSDF

عوارض رتینوپاتی دیابتی

  1. _خونریزی زجاجیه  :

زجاجیه ماده ژله‌مانند شفافی است که حفره وسط چشم را پر کرده است. عروق خونی جدید تشکیل شده در رتینوپاتی ممکن است باعث خونریزی در زجاجیه شوند. اگر میزان خونریزی کم باشد، فقط لکه ها یا خطوط سیاهی در جلوی چشم خود می بینید (مگس پران چشم). در موارد شدید خونریزی، خون حفره زجاجیه را پر کرده و به طور کامل جلوگیری دید را می گیرد.

۲ _جدا شدن شبکیه چشم  :

عروق خونی غیرطبیعی ، باعث ایجاد بافت زخمی روی شبکیه می شوند. این بافت زخمی باعث کشیده شدن شبکیه از عقب چشم و در نتیجه جدا شدن آن می شود.این عارضه باعث ایجاد لکه های شناور در چشم (مگس پران چشم)، دیدن جرقه نور در چشم (جرقه چشمی) و کاهش شدید بینایی می شود.

۳_گلوکوم یا آب سیاه :

رگ های خونی جدیدی که در سطح عنبیه و زاویه رشد می کنند، مانع از جریان طبیعی مایعات به خارج از چشم می شوند. در نتیجه فشار داخل چشم زیاد شده و باعث بروز گلوکوم می شود. این فشار زیاد با آسیب به عصب بینایی باعث نابینایی می شود.

۴_ نابینایی :

سرانجام رتینوپاتی دیابتی، گلوکوم و یا هر دو، باعث از دست دادن کامل بینایی می شود.

تشخیص بیماری رتینوپاتی دیابتی :

بهترین راه برای تشخیص رتینوپاتی دیابتی معاینه چشمی در فواصل منظم توسط چشم پزشک می­باشد. برای تشخیص رتینوپاتی دیابتی چشم پزشک با استفاده از دستگاهی بنام افتالموسکوپ بداخل چشم شما نگاه می­کند که لازمه انجام آن گشاد کردن مردمک توسط قطره های متسع کننده مردمک می باشد. علاوه بر این ممکن است نیاز به عکس رنگی ته چشم یا آزمایش خاصی بنام “آنژیوگرافی با فلوئورسئین” باشد.

زمان انجام معاینات تشخیصی چشمی :

  1. در بیماران دیابتی نوع ۱: زمان شروع غربالگری ۳ سال پس از تشخیص بیماری است. از آن پس بیماران باید سالانه تحت معاینه قرار گیرند.
  2. در بیماران دیابتی نوع ۲: بعلت بی علامت بودن بیماری، بلافاصله پس از تشخیص دیابت نوع ۲ لازم است معاینه چشمی انجام شود. در صورت عدم درگیری شبکیه، معاینات بعدی بصورت سالانه خواهد بود. در صورت وجود رتینوپاتی دیابتی غیرپرولیفراتیو خفیف، معاینات پیگیری بعدی هر ۹-۶ ماه خواهد بود. در صورت وجود رتینوپاتی دیابتی غیرپرولیفراتیو شدید، معاینات هر ۴-۳ ماه انجام می شود.درمان رتینوپاتی دیابتیهدف از درمان، به تاخیر انداختن رتینوپاتی یا کند کردن پیشرفت آن است.۱_  درمان سیستمیک:  درمان سیستمیک با رژیم غذایی و انسولین می تواند شروع رتینوپاتی را به تاخیر اندازد و یا سرعت پیشرفت آن را کند تر کند.۲ _ فتوکواگولاسیون با لیزر:  این روش در رتینوپاتی پرولیفراتیو دیابتی لازم است که منجر به پس رفت عروق جدید می شود.در صورت ایجاد خونریزی شدید و پایدار داخل زجاجیه و پارگی کششی شبکیه، جراحی ویترکتومی جهت برداشتن خونریزی زجاجیه و بافت های فیبروز اندیکاسیون می یابد.۳- درمان های جدیدتر شامل تزریق داروهای ضد فاکتور رشد اندوتلیوم عروق(anti-VEGF) و یا داروهای استروئیدی به داخل چشم است

    34353434

2121

جداشدگی شبکیه

شبکیه یک بافت عصبی حساس به نور است که نقش کلیدی در فرایند بینایی دارد. پرده شبکیه بیشتر مواد مصرفی خود را از یک لایه عروقی به نام مشیمیه (کوروئید) دریافت می کند که اطراف شبکیه را احاطه کرده است. هر گاه ارتباط شبکیه با مشیمیه زیرین قطع شود به دلیل کمبود اکسیژن و مواد غذایی، شبکیه عملکرد خود را از دست داده و فرد دچار مشکل بینایی می شود. اگر این وضعیت ادامه یابد، سلول های بافت شبکیه به تدریج از بین می روند یا اصطلاحاً دچار نکروز می شوند که یک وضعیت غیر قابل برگشت است. لذا جدا شدگی پرده شبکیه یک اورژانس چشم پزشکی تلقی می شود.

2121

 

انواع جدا شدگی پرده شبکیه

  1. جدا شدگی رگماتوژن: شایع ترین نوع جداشدگی شبکیه است و پارگی شبکیه در ۹۷% موارد یافت می شود. در ۵۰% از این بیماران قبل از جداشدگی شبکیه، علایم چشمی بصورت مگس پران و جرقه های نوری را ذکر می کنند.

 

3456

  1. جدا شدگی کششی شبکیه: شایعترین علت آن رتینوپاتی دیابتی است. سایر علل عبارتند از: اجسام خارجی داخل چشمی، صدمات نافذ چشم، باقی ماندن رشته ویتره در زخم در جریان عمل آب مروارید و رتینوپاتی ناشی از نارس بودن نوزاد.
  2. جدا شدگی سروز یا اگزوداتیو شبکیه: این نوع جدا شدگی در اثر تجمع مایع در زیر لایه حسی شبکیه بوده و عمدتا به علت بیماری های دژنراتیو، التهابی، عفونی و تومورهای اولیه و متاستاتیک می باشد.

علایم :

۱_ مشاهده جرقه های نور در میدان بینایی

۲_ مشاهده اجسام شناور در جلوی چشم که ممکن است به صورت مگس پران یا لکه های تاریک باشد

۳_ کج و معوج دیده شدن اشیا

۴_ احساس وجود سایه در جلوی چشم

۵_ کاهش دید ناگهانی

تشخیص :

تشخیص توسط چشم پزشک با معاینه شبکیه توسط وسیله مخصوص به نام «افتالموسکوپ» انجام می شود. در موارد نادری که دیدن شبکیه با دستگاه افتالموسکوپ مقدور نباشد، سونوگرافی چشم می تواند اطلاعات مفیدی در اختیار پزشک قرار دهد.

تنها درمان مؤثر برای جدا شدگی شبکیه، جراحی است.

انواع روشهای درمانی :

۱ _ چسباندن شبکیه با استفاده از لیزر یا انجماد:. این روش فقط برای بستن سوراخ است.

۲_چسباندن شبکیه با استفاده از گاز: برای برخی از انواع جدا شدگی شبکیه بکار می رود.

۳_ باکل اسکلرا :  شایع ترین روش درمان جدا شدگی پرده شبکیه است. در این روش یک اسفنج یا نوار سیلیکونی نرم با بخیه به اسکلرا (صلبیه) دوخته می شود و دیواره خارجی را به سمت داخل فشار می دهد و آن را به شبکیه جدا شده نزدیک می کند تا شبکیه بتواند در جای خود بچسبد. در صورت تجمع مقدار زیادی مایع در پشت شبکیه، این مایع در حین جراحی تخلیه می شود. همچنین لبه سوراخهای شبکیه نیز با استفاده از لیزر یا قلم کرایوتراپی بسته می شود.

پس از عمل، باکل اسکلرا به صورت دائمی در محل خود باقی می ماند و تغییر بارزی در ظاهر چشم ایجاد نمی کند، اما به دلیل ایجاد فشار و تغییر شکل کره چشم می تواند باعث نزدیک بینی شود.

۴_ ویترکتومی : در موارد شدید و عارضه دار جدا شدگی شبکیه استفاده می شود. در این روش زجاجیه برداشته شده، سوراخ شبکیه بسته شده و سپس با تزریق مواد خاصی داخل چشم سبب چسبیدن شبکیه می گردد.

 

 

 

 

 

arty

تخریب وابسته به سن ماکولا

تخریب وابسته به سن ماکولا (AMD)

ماکولا قسمت حساس به نور شبکیه است که مسئول دید مستقیم و واضح در اعمالی چون خواندن، تشخیص چهره ها، و رانندگی می باشد..

qq

هنگامی که سلولهای ماکولا تخریب شود یک نقطه کور در مرکز میدان بینایی ایجاد خواهد شد و بیماران میدان بینایی مستقیم را خیلی خوب نخواهند دید اما لبه های میدان بینایی را واضح خواهند دید

ss

دو نوع AMD وجود دارد :  نوع خشک و مرطوب

AMD _ 1  خشک AMD خشک (نوع بدون نو رگ زایی) شایعترین نوع بیماری می باشد که با ذرات کوچکی به نام drusen ، تغییرات رنگدانه ای و آتروفی اپیتلیوم رنگدانه ای مشخص می شود. در این بیماری، drusen در زیر ماکولا شروع به ته نشین شدن می کند و به تدریج باعث از بین رفتن سلولهای حساس به نور ماکولا می شود. پیگیری منظم بیماری ضروری می باشد چون می تواند به نوع شدیدتر (AMD مرطوب) تبدیل شود.

AMD _ 2 مرطوب AMD مرطوب (نوع همراه با نو رگ زایی) نوع شدیدتر AMD به حساب می آید و زمانی ایجاد می شود که عروق خونی ریز واقع در پشت شبکیه شروع به رشد به سمت ماکولا می کنند و به دنبال نشت خون و مایعات، موجب صدمه به ماکولا و در در نتیجه آن کاهش شدید و سریع در بینایی میشود.

در هر بیمار مبتلا به AMD که دچار افت یا اعوجاج دید شده باشد باید آنژیو گرافی فلورسئین انجام گردد که در تعیین نوع درمان مناسب کمک کننده است.

arty

علائم بیماری   :

کاهش دید می تواند به عنوان اولین علامت این بیماری باشد.

سایر علائم عبارتند از :

۱. کج و معوج دیدن خطوطی که صاف هستند و یا در برخی موارد مرکز دید نسبت به تصاویر اطراف به هم ریخته تر باشد.

ddd

.۲. ایجاد یک منطقه تیره و تار در مرکز دید

۳. تغییر در درک رنگ ها

اقدامات لازم جهت پیشگیری و درمان AMD  :

۱_ انجام معاینات منظم سالانه

۲._ مراجعه به چشم پزشک در صورت ایجاد هر گونه کاهش در دید. ۴. حمایت از مطالعات تحقیقاتی و شرکت در آنها

عوامل خطر  :

این بیماری پس از ۵۰ سالگی رخ می دهد. عوامل خطر ابتلا به این بیماری شامل سن، سابقه خانوادگی مثبت، مصرف سیگار، دوربینی، فشار خون بالا، کلسترول بالای خون، رنگ روشن عنبیه، جنس زن و بیماریهای قلبی- عروقی می باشد. مطالعات اخیر نقش اختلالات ژنتیک در این بیماری را نشان داده است.

درمان پیشگیرانه :

در بیماران با احتمال بالای پیشرفت بیماری، درمان با ویتامین های خوراکی و مواد آنتی اکسیدان مانند ویتامین C، ویتامین E، بتاکاروتن، روی و مس احتمال پیشرفت به سمت مراحل پایانی AMD را به میزان ۲۵% کاهش می دهد. از سوی دیگر به علت افزایش احتمال سرطان ریه در افراد سیگاری، بهتر است از بتاکاروتن مصرف نشود. ترک سیگار و کاهش وزن احتمال پیشرفت AMD را کم می کند.

درمان AMD نوع مرطوب :

  1. فتو کوآگولاسیون: در این روش غشای با عروق خونی جدید به همراه شبکیه روی آن تخریب می شود.
  2. درمان فتودینامیک: پس از تزریق ماده حساس شونده با نور که ترجیحا در عروق تازه تشکیل شده تجمع می یابد، به وسیله پرتو لیزر این ماده فعال می شود. واکنش حاصل سبب ترومبوز عروق می شود. در صورت نیاز درمان هر ۳ ماه یکبار تکرار می شود.
  3. عوامل ضد فاکتور رشد اندوتلیوم عروقی: در حال حاضر Ranibizumab درمان انتخابی برای نوع مرطوب AMD است.
  4. درمان های جراحی برای AMD در دست مطالعه هستند.
casc

آب سیاه (گلوکوم)

گلوکوم(آب سیاه)

گلوکوم (Glaucoma) یا بیماری آب سیاه به معنای بالارفتن فشار داخل چشم  می باشد که می تواند سبب آسیب عصب بینایی و در نتیجه از دست رفتن بینایی شود. گلوکوم یک علت مهم نابینایی قابل پیشگیری می باشد ولی نابینایی حاصل از آن قابل برگشت نیست بنابرین تشخیص زودرس بیماری و آغاز درمان به موقع بسیار حائز اهمیت می باشد. گلوکوم با علائم سه گانه افزایش فشار داخل چشم به همراه فرورفتگی دیسک بینایی و نقص در میدان بینایی مشخص می شود. در اکثر موارد بیماری چشمی همراه وجود ندارد( گلوکوم اولیه).

casc

انواع بیماری آب سیاه:

بیماری آب سیاه را به دو گونه زاویه باز و زاویه بسته تقسیم بندی می کنند. مکانیسم افزایش فشار چشم در گلوکوم، اختلال در خروج مایع زلالیه از شبکه ترابکولار (گلوکوم زاویه باز) یا اشکال در دستیابی مایع زلالیه به شبکه ترابکولار در زاویه اتاق قدامی(گلوکوم زاویه بسته) است.

  1. در گلوکوم با زاویه باز، تخلیه زلالیه به کندی صورت می گیرد. کندی حرکت زلالیه سبب تجمع آن و بالا رفتن فشار داخل چشم می شود. در گلوکوم زاویه بسته؛ بدلیل تنگی شدید زاویه و یا مسدود شدن آن؛ مایع زلالیه نمی تواند از چشم خارج شود. در این بیماران یک افزایش ناگهانی در فشار چشم حاصل می شود.  این افزایش فشار می تواند در مدت بسیار کوتاه سبب آسیب دیدن عصب بینایی و کاهش دید شود. گلوکوم زاویه باز در ابتدا علامت خاصی ندارد. دید طبیعی بوده و هیچگونه درد و یا ناراحتی وجود ندارد. با پیشرفت بیماری، به تدریج میدان بینایی بیمار محدودتر می شود؛ اما دید مرکزی تا مراحل نهایی بیماری حفظ می گردد. به همین جهت؛ در مراحل ابتدایی بیمارمتوجه بیماریش نمی گردد و در مراحل انتهایی در صورت عدم درمان ، ناگهان متوجه محدودیت شدید در دید محیطی می شود . با ادامه یافتن بیماری؛ باقیمانده دید در مرکز نیز از بین رفته و بیمار نابینا می شود.
  1. گلوکوم با زاویه بسته به صورت یک اورژانس چشم پزشکی تظاهر می کند و با علائم شدید درد چشم، تهوع، سردرد، قرمزی چشم و تاری دید که بصورت ناگهانی بروز می کند؛ خود را نشان می دهد. در صورت عدم درمان، بیمار ممکن است در مدت بسیار کوتاهی برای همیشه نابینا گردد.
  1. گلوکوم مادرزادی نوع دیگر این بیماری است که می تواند در بدو تولد وجود داشته باشد و یا بتدریج در سنین پایین خود را نشان دهد. علائم آن شامل کدر شدن قرنیه، بزرگی قرنیه و اشک ریزش شدید می باشد.
  1. گلوکوم همچنین می تواند بدنبال بعضی از جراحی های چشم، بدنبال آسیب های چشمی، بعضی تومورها و التهاب داخل چشمی، بیماری دیابت و یا مصرف بعضی از داروها (کورتون) بروز نماید.

عوامل خطر

  1. سن : خطر بروز گلوکوم با بالا رفتن سن افزایش می یابد.
  2. سابقه خانوادگی گلوکوم: افراد با سابقه خانوادگی گلوکوم در خویشاوندان درجه اول باید از سن ۴۰ سالگی غربالگری شوند.
  3. بیماری هایی نظیر دیابت و فشارخون بالا
  4. چشم های با نزدیک بینی بالا
  5. مصرف داروهای کورتن دار (خوراکی، تزریقی، استنشاقی، و یاقطره)

eeee

                                                               یکی از روش های متداول اندازه گیری فشار چشم

درمان آب سیاه :

هدف از درمان، پایین آوردن فشار داخل چشم  به کمک روش های مختلف مانند استفاده از قطره های چشمی، ترابکولوپلاستی لیزری، جراحی؛ و یا ترکیبی از این روشها می باشد . درمان آب سیاه در بهترین شرایط فقط می تواند از آسیب بیشتر جلوگیری نماید و آسیب قبلی را نمی تواند بطور کامل جبران کند.

ttt

4444555

دید فرد سالم                                                                            دید فرد مبتلا به گلوکوم